Celui qui ne savait pas pleurer - Nga Edit Piaf

Kjo është historia e një djali mesatar

I cili nuk kishte qenë kurrë në gjendje të qante.

Ai nuk kishte mundësinë ta bënte këtë,

E megjithatë, do t’i kishte pëlqyer të mund të qante.

Sepse e qara të ngushëllon

Dhe ta zbut zemrën me balsam.

Por ai e kishte kaluar moshën

Kur dhimbja mund të mësohej me zemër.

Ai u përpoq të përqëndrohej aty,

Që të trazonte emocione tek vetja nga hiçi,

Por jo: ai nuk dinte se si të qante.

Dhe kjo e trishtonte.

Për të pasur atë çast

I të qenit krejtësisht i palumtur me veten,

Ai i krijoi vetes vështirësi

Dhe kështu, ai mësoi se si të përballej me këto situata,

Duke gjykuar nga e shkuara e tij.

Madje edhe ishte tunduar ta varte veten

Si për të provuar që nuk i pëlqente të qeshte.

Kur i dilnte në shteg një fatkeqësi

Ai bëhej menjëherë joshës

Por përpjekjet e tij për t’i thyer zemrën vetes ishin të kota.

Ai nuk gjente dot një lot të vetëm.

Më pas, i ndodhi që papritur,

Një vajzë në vështirësi

Po qante si fëmijë.

Ai pa sytë e saj plot me yje,

Dhe kështu, ai qau si ajo.

Një djalë si ky nuk është diçka e zakonshme.

Ai nuk ishte si pjesa tjetër prej nesh.

Kështu, që ai të ishte i pikëlluar

Atij i duhej vuajtja e të tjerëve

Ajo vajzë ishte krejtësisht e vetme në botë,

E vetme ditën dhe natën

Dhe si për të mos mjaftuar, ajo ishte bionde,

Kështu që, ai e mori me vete.

Ai ishte i lumtur, duke qenë se, ishte ajo

Që e mësoi atij se si të qante

Por mësimi ishte shumë i bukur,

Dhe po ashtu ishte edhe vajza..dhe çdo gjë u zbeh.

Ai u ndje shumë i palumtur,

I zhgënjyer më shumë nga ç’e meritonte

Dhe çdo ditë, ai qan nga pak

Dhe tani që ai di se si të qaj, ai përfiton nga kjo.

 

...

 

Përzgjodhi dhe përktheu nga anglishtja – Enkeleda Suti

https://www.youtube.com/watch?v=A2kRoRPC9Zc

Comments

Popular Posts