Chanson de Catherine - Nga Edit Piaf

Këtu je martuar ti, Katrinë,

Pa gëzim e dashuri.

Ai që ti doje, Katrinë,

Ka humbur përgjithnjë...

Ata ishin të butë, ato pak ditë të shkuara,

Po përse t’i përmendim ata tani?

Një zog i zi qan natën.

Dje, Katrinë, ti the ‘po’

Dhe tani ai duhet të vallëzojë.

Edhe ti duhet të vallëzosh...dhe të harrosh.

Përse qan, o fëmijë i bukur?

Violinat luajnë ëmbëlsisht...

Në fund të kopshtit tënd

Ndodhet një lis i vjetër, ku një djalë

Dikur skaliti emrin tënd

Në një zemër të saj.

E shikon, ai që ti doje,

E shikon, ai që të deshi kaq shumë...

Eh! Zogu i zi!...Si thua?

Ky është një lis që varet...

Katrina e vogël nesër në mëngjes

Në ujë të akullt do të mbash zi

Në ujin e çuditshëm të detit,

Do të lundrosh me sytë hapur,

Me sytë hapur ndaj fatit tënd

Dhe, me futsanin tënd saten

Aty ku deti puthet me qiellin,

Do të baskohesh me dashnorin tënd besnik...

 

...

 

Përzgjodhi dhe përktheu nga anglishtja – Enkeleda Suti

https://www.youtube.com/watch?v=eNccZRmSGTA

Comments

Popular Posts