Cri du coeur - Nga Edit Piaf

Nuk është vetëm zëri im ai që po këndon

Është ai zëri tjetër, por turmë zërash

Zërat e sotëm, ose ata të djeshmit

Zëra gazmorë, zëra diellor

Të dëshpëruar, të mrekulluar

Zëra të shkatërruar, të thyer

Zëra të buzëqeshur, të ngazëllyer

Plot me dhimbje dhe lumturi

 

Ky është zëri i një trishtimi të ri

Zëri i dashurisë së vdekur

Zëri i vagabondit të varfër

Zëri i një të mbytur që spërkat

Zëri i një fëmije që i gjuajnë me shpullë

Zëri një zogu të frikësuar

Zëri i një harabeli që po ngrin

Në trotuarin e rrugës së gëzimit...

 

Dhe gjithmonë, gjithmonë kur këndoj unë

Zogjtë këndojnë me mua

Gjithmonë, gjithmonë, ende gjallë

Zëri i tij i mjerë dridhet me mua

Dhe nëse do të thoja çdo gjë që këndon ai

Çdo gjë që kam parë dhe çdo gjë që di

Do të thoja shumë dhe jo mjaftueshëm

Dhe unë dua t’i harroj të gjitha

 

Zëra të tjerë këndojnë në një kor të vjetër

Është kujtesa e tyre ajo jo imja

Unë kam vetëm një të qarë për zemrën e mbetur

‘Nuk më pëlqen fati i keq!’...

Dhe fati i keq shkon po aq keq sa unë

Por unë e di sepse ai nuk më tremb më

Thotë se ne jemi të martuar me njëri-tjetrin

Edhe nëse është e vërtetë, unë nuk e besoj

 

I fshi lotët pa keqardhje

Nuk i nxis ato

Nëse do t’i binim alarmit

Për dhimbjet tona personale

Traneta nuk do të ‘tytynin’ kurrë

Dhe unë shikoj peisazhin

Dhe nëse ndonjehërë do të jetë i shëmtuar

Do të pres që ai të rimëkëmbet vet

 

Dhe rojet e kufirit të dëshpërimit

Mund ta çajnë gjithmonë bagazhin tim

Të më kontrollojnë dhe të më marrin në pyetje

Unë nuk kam kurrë ndonjë gjë për të deklaruar

Një ditë do ta gjej

Dhe kur t’ia shikoj fytyrën

Do ta njoh menjëherë

 

...

 

Përzgjodhi dhe përktheu nga anglishtja – Enkeleda Suti

https://www.youtube.com/watch?v=tsYmhLCGnOY

Comments

Popular Posts