Et toi - Nga Edit Piaf

Koka ime është si një livadh ëndërrash

Me një shkallë mu në mes

Dhe aty ngjiteshin të gjithë burrat

Që unë i lejoja

Dhe ata ngjiteshin pa frikë lart,

Dhe unë u mbaja shkallën,

Dhe pastaj e lëshoja atë.

Dhe kështu, ata rrëzoheshin përtokë me zhurmë

Dhe kështu, ata duhet t’ia nisnin nga e para,

Po, por pastaj gjërat ndryshonin paksa

 

Sepse ti, nuk ke nëvojë për ëndërrat e mia

Që të të dua

Ti qesh sapo del dielli,

Dhe unë s’të kam parë kurrë të qash

Ti këndon me të madhe për çikërrima,

Sikurisht që je i çakorduar,

Por ti e bën këtë kaq këndshëm,

Saqë zemra ime vetëm shikon si marroke

Sepse ti, nuk ke nevojë për ëndërrat e mia

Që të të dua

Ti qesh sapo del dielli,

Dhe unë s’të kam parë kurrë të qash

 

Oh, po! Gjërat ndryshuan paksa

Mu desh të ngjitesha vet tek shkallët e mia

Por isha vetëm unë ajo që po ngjitesha

Sepse ti po më shikoje nga toka

Tani unë jam këtu në majë

I dashur, të lutem, mos e lësho shkallën

Sepse atëherë do të isha unë që do të bija me zhurmë,

Dhe nuk do të dija se ç’do të ndodhte me mua

Ti po ecën nëpër ambiciet e mia,

Vaftë na djall imagjinata ime

Ti po më buzëqesh, dhe pastaj më ngre në krahët e tu,

Dhe unë e humbas të gjithë dinjitetin tim.

 

...

 

Përzgjodhi dhe përktheu nga anglishtja – Enkeleda Suti

https://www.youtube.com/watch?v=xS96i29FZ3A

Comments

Popular Posts