PIKTURA “GRUAJA V”, NGA WILLEM DE KOONING

Impakti i kësaj pikture vjen nga konflikti i dukshëm ndërmjet dhunës së shenjave të furçës dhe subjektit të gruas, ndërmjet penelatave të ashpra dhe buzëqeshjes së saj të madhe. Vlerësimet devijojnë ndërmjet vetë bindjes së Willem de Kooning se ai ishte i dhënë pas magjepsjeve dhe sharmit të dielltë të vajzave amerikane dhe dënimit nga kritikët feministë për ligësinë dhe brutalitetin e tij.

 

Këtu janë mundimet e një artisti që nuk mund të lerë asgjë jashtë. Ai ka vendosur në telajo dëshirat, frustracionet, konfliktet, kënaqësitë dhe dhimbjet e kujtdo. Ai ka ndjekur aksidentet e frymëzuara të furçës, disa prej të cilave kanë funksionuar dhe mund të qëndronin, ndërsa disa të tjera nuk mund të qëndronin dhe duhet të hiqeshin. Atij iu deshën shumë muaj; ai punoi mbi gjashtë telajot në serinë e grave ndërmjet viteve 1950 dhe 1953.       

 

De Kooning është prova se jo të gjithë anëtarët e Shkollës së Nju Jorkut ishin Ekspresionistë Abstrakt. Ekspresionist, po, por ai vazhdoi ta pikturonte figurën, edhe pse këtu ajo përcaktohet brenda rrethinave të saj të papërcaktuara kryesisht për shkak të skicimeve në qymyr druri. Pasazhet e pikturuara me të vërtetë joshëse në krahë dhe shpatulla janë realizuar nga artisti i cili ka deklaruar se lavdia e artit perëndimor shtrihet në fizikalitetin e tij, dhe se “mishi ishte arsyeja përse është shpikur piktura në vaj”.

 

Burimi: https://www.willem-de-kooning.org/woman-v.jsp

 

Përzgjodhi dhe përktheu – Enkeleda Suti.  

 

 

 

Comments

Popular Posts