Poezia ‘Poeme fantazmash’, nga Vona Groarke

Te grumbulluar tek dritarja ime sonte,

Fantazmat e tua
Nuk do flasin per asgje vec dashurise
Megjithese bari i gjate qe te sjell tek porta ime,
Nuk ndahet as nga largimi yt
Dhe as nga ardhja jote ketu.
Te njejtat fantazma me gjakun tim, menyra se si nje emer i vogel thote vetveten,
Serish dhe serish,
Qe nje minute te jete shpellare.
Krahasuar me te tjetra dhe une nuk mund te gjej mjaftueshem fjale per te treguar ty se beli yt
Mbi gjoksin tim kane te njejtin tingull.
Ti je nje qiell mbi ujera te ngushta.
Dhe fantazmat tek driterja ime
Jane nje dite e plote deri sa une derdh humbjen e tyre.
Dua te te tregoj per te gjitha kockat e tyre te bardha
Profeci vijedrejta,
Por mendimi per ty,
Kjo dhe cdo nate,
Jane venat e tua te argjendta te hartezuara
Mbi lekuren time, jeta jote ne jeten time
Qe une e krijova dhe e jetova se brendshmi,
Si te vertete
Dhe gjej se nuk mund te flas per dashurine apo
Per ndonje nga fantazmat e saj te shqyera nga era
Per ty
Qe premtove cercafe te ngrohte dhe nje qiri, te ndezur,
Por ato ishin premtime prej fjale.
Poezia ‘Poeme fantazmash’, nga Vona Groarke
Perzgjodhi dhe perktheu Enkeleda Suti

Comments

Popular Posts