Kafshëz e lodhur nga Alfonsina Storni

Dua një putër të egër dhe dhëmbë dashurie

Që të më sulmojë tradhëtisht në dritë të diellit
Dhe që të mbysin krenarinë time
Këtë krenarinë e të qenit e gjitha e begatë
Dua një putër të egër dhe dhëmbë dashurie
LËR QË ‘SANGRIA’ IME TË FILLOJË ME MISH TË GJALLË
LE TË SHIKOJMË NËSE KJO MELANKOLI DO TË MBAROJË
Që ma prish ngadalë shpirtin
UNË DUA NJË DASHURI QË ËSHTË NJË STUHI
Që të shkatërrojë gjithçka dhe të rigjallërojë gjithçka
Sepse atë e ushqen energjia e thellë
U rigjallëroftë balta ime aty
Kafshëza ime e lodhur balte
Mbi shtigje të vjetra kodrinash të vjetra
Kafshëz e lodhur nga Alfonsina Storni
Përzgjodhi dhe përktheu Enkeleda Suti

Comments

Popular Posts