Constance Petersen: Une mendoj se demi me i madh qe i eshte bere rraces njerezore eshte nga poetet. Ata vazhdojne t’i mbushin kokat e njerezve me deluzione rreth dashurise...duke shkruar per te sikur te ishte nje orkester simfonike apo nje fluturim engjejsh.

Constance Petersen: Une mendoj se demi me i madh qe i eshte bere rraces njerezore eshte nga poetet. Ata vazhdojne t’i mbushin kokat e njerezve me deluzione rreth dashurise...duke shkruar per te sikur te ishte nje orkester simfonike apo nje fluturim engjejsh.

Anthony Edwardes: Qe nuk eshte, eh?
Constance Petersen: Sigurisht qe, jo. Njerezit dashurohen, sic thone, sepse ata i pergjigjen njefare ngjyre flokesh apo toneve zanore apo xhesteve qe u kujtojne prinderit e tyre.
Anthony Edwardes: Ose...ose ndonjehere pa kurrefare arsye.
Constance Petersen: Nuk e kam fjalen aty. Ajo qe dua te them eshte se njerezit lexojne rreth dashurise si dicka dhe e perjetojne ate si dicka tjeter. Ata presin qe puthjet te jene si poemat lirike dhe perqafimet si drama shekspiriane.
Filmi ‘Spellbound’ (I magjepsur), 1945, Alfred Hitchcock

Comments

Popular Posts