Poezia “Kenge dashurie” - Nga William Carlos Williams

Ti ke hyre ndermjet meje dhe pranise tmerruese te henes

Te yjeve, te diellit dhe te tokes
Me te gjitha deget e saj te shtrembera
Shkretimi i jetes
Eshte erresuar nga hija jote
Por drejt meje
Fytyra jote ka qene nje drite
Duart e tua kane qene nje shi i bute
Zeri nga midis buzeve te tua
Dicka qe me mban sic mban ajri nje zog
I kam hapur krahet e mi gjere e gjate duke te ndjere
Ty rreth meje
Dhe kam pare lart dhe kam marre fryme thelle
Thelle
Thelle
Prilli eshte cdo prekje
Ajo
Nga syte e tu, nga ajo cka thua ti
Te gershetuar si nje zog kendonjes ne nje peme te gjelber
Ti ke hyre dhe je shperndare gjithandej neper mua
Qe une ta cmoj serish rinine time
Duke uruar qe ajo te mos largohet kurre prej meje
Sepse ajo nuk e imja
Por e jotja
Dhe se do ta mbaj ngrohtesisht
Te sigurt
Brenda meje pergjithmone
Ajo
Kenga jote e dashurise ndalon dhe perseritet
Ai
Kenga jote eshte brisk nga goja
Poezia “Kenge dashurie”
Nga William Carlos Williams
Perzgjodhi dhe perktheu Enkeleda Suti
Piktura, Largesi e paqshme nga mjeshtri @helidonhaliti

Comments

Popular Posts