Poezia “Me kujtohet” - Nga Nikki Giovanni

Me kujtohet kur te mesova se si te kerceje

Ne gjumin tend dhe te buzeqeshje
Kur te zgjoheshe
Ne fillim ti perkedheleshe
Pastaj nje dore siper stomakut tim
Pastaj nje kembe qe prekte kemben time
Pastaj ti kthen kurrizin
Por ti buzeqesh kur zgjohesh
U cudita kur mesova se ti nuk do t’ia dish
Nese llampa jote digjet gjithe naten
Dhe se ti mund te beje
Si e cuditur serish dhe serish
Vetem sepse ti mbaje mend
Une zbulova se ty nuk te pelqejne qimet ne lavamanin e tualetit tend
Dhe se ti nuk e vendos kurre kemben tende te lagur mbi nje qilim te paster
Ti pergjigjesh ne telefon
Por ti nuk flet shume gjate
Dhe ti mi ferkon gishterinjte e kembeve
Dhe shtremberon fytyren teksa flet
Dhe zeri jot e tregon se une jam aty
Ti mund te zgjohesh ne oren tre dhe te besh sanduic
Dhe leng portokalli dhe te besh per te qeshur
Ndonjehere ti thua fjali pa kuptim
Ti gerhet
Dhe ti buzeqesh kur zgjohesh
Une e di se ti qan kur je e lenduar
Dhe mallkon kur je e zemeruar
Dhe qe perpiqesh edhe kur nuk ta ka qejfi
Dhe qe me buzeqesh mua
Kur zgjohesh
Keto gjera i mesova nepermjet
Nje prekje te vetme te thjeshte
Kur mishrat tane u perplasen
Poezia “Me kujtohet”
Nga Nikki Giovanni
Perzgjodhi dhe perktheu Enkeleda Suti
Piktura, Vajza me syte e mbyllur, 1986-87, Lucian Freud

Comments

Popular Posts