Poezia “Ndoshta nje mengjes” - Nga Eugenio Montale

Ndoshta nje mengjes

Duke ecur ne ajer te thare, te xhamte
Do te kthehem e do te shoh ndodhjen e mrekullise
Asgje pas shpines sime
Boshlleku pas meje
Me tmerrin e nje te dehuri
Me pas, si ne nje ekran, peme shtepi kodra
Papritur do te mblidhen per iluzionin e zakonshem
Por do te jete shume vone
Dhe une do te ece i heshtur
Mes njerezve qe nuk shohin pas
Me sekretin tim
Poezia “Ndoshta nje mengjes”
Nga Eugenio Montale
Perzgjodhi dhe perktheu Enkeleda Suti
Fotografia nga @luarasi.suel

Comments

Popular Posts