Poezia “Poema Nr. XIX” - Nga Stephen Spender

Ketu trupi yt eshte yje

Me miliona vezullime
Kam humbur mes degeve te ketij qielli
Ketu afer gjoksit tim
Ketu ne flegrat e mia
Ketu ku shtrihen
Krahet tane vigan
Si rryma zjarri
Si mund te perfundoje kjo?
Sherimi im mbush naten
Duke varur flamuret ne bote te cilave une s’mund t’i afrohem
Levizjet tona rendin neper milje
Dhe kur ne puthemi
Levizja zgjerohet per te
Mbyllur vitet e gjata
Ruajtes te agimit te premtuar te se vertetes
Eksploruesit e linjave te thella dhe te thjeshta
Ketu eshte qellimi yne
Njeriu qau
Por ai ishte i humbur
Mes mjegullnajes se maleve
Dhe pishave te maleve
Keshtu me kete fytyre te dashurise
Frymimet e se ciles jane
Nje mister i hijezuar ne token e shkretuar
Premtimi varet
Mbi kete tufe yjesh dhe lulesh
Dhe me pas vjen mbyllja e nje dere…
Poezia “Poema Nr. XIX”
Nga Stephen Spender
Perzgjodhi dhe perktheu Enkeleda Suti
Piktura, Kthim ne shtepi nga mjeshtri @helidonhaliti

Comments

Popular Posts