Blu si nje shkretetire, nga Joyce Mansour

Te lumtur jane vetmitaret

Ata qe e mbjellin qiellin
Ne reren e zjarrte
Ata qe kerkojne te gjallet
Nen fundet e eres
Ata qe vrapojne ne gulcim
Pas nje endrre te avulluar
Sepse ata jane kripa e tokes
Te lumtur jane vrojtuesit
Mbi oqeanin e shkretetires
Ata qe ndjekin dhelpren e shkretetires
Pertej mirazhit
Dielli me krahe i humbet
Puplat e tij mbi horizont
Vera e perjetshme qesh mbi
Varrin e lagesht
Dhe nese nje ngasherim i zhurmshem
Kumbon tek shkembinjte e dergjur
Askush nuk e degjon askush
Shkretetira bertet gjithmone
Nen nje qiell te pashtershem
Syri i fiksuar endet vetem
Si nje shqiponje ne agimin e dites
Vdekja e perpin vesen
Gjarpri e mbyt lepurin
Nomadi nen tenden e tij
Degjon kohen
Duke klithur
Mbi zallin e pagjumesise
Cdo gje eshte atje duke pritur
Per nje fjale tashme
Te thene
Diku tjeter
Blu si nje shkretetire, nga Joyce Mansour
Perzgjodhi dhe perktheu Enkeleda Suti
Piktura, Gjelberim i vonuar nga mjeshtri @helidonhaliti

Comments

Popular Posts