Poezia ‘Poeme dashurie’, Pablo Neruda

E kam bere atlasin e trupit tend me krye zjarri

Goja ime ka kaluar neper te
Nje merimange ne perpjekje per t’u fshehur
Tek ti, pas teje, i ndrojtur, i drejtuar nga etja
Histori per te te rrefyer ne bregun e mbremjes
Kukull e trishtuar dhe e embel, qe ti te mos jesh e trishtuar
Nje mjelme, nje peme, dicka e larget dhe lumtur
Sezoni i rrushit, sezoni i pjekur dhe i frytshem
Une qe jetoja i strehuar nga ajo qe dashuroja
Vetmia kryqezohet me endrren
Dhe me heshtjen e varur ndermjet detit dhe trishtimit
Pa tingull, ne delir, ndermjet dy gondoliereve te palevizur
Ndermjet buzeve dhe zerit
Dicka vdes
Dicka me krahe zogu
Dicka prej dhimbjeje dhe harrese
Menyra se si rrjetat nuk mund ta mbajne ujin
Kukulla ime prej lodre, vetem disa pika po dridhen
Edhe keshtu, dicka kendon ne ato fjale arratisese
Dicka kendon, dicka ngjitet tek goja ime grabitqae
Oh te jem ne gjendje te te levdoj ty
Me te gjitha fjalet e gezimit
Kendo, digju, fluturo, si nje flutur ne duart e nje te cmenduri
Embelsia ime e trishtuar, cfare vjen tek ti e gjitha menjehere?
Kur kam arritur stinen me te bukur dhe me te ftohte
Zemra ime mbyllet si nje lule nokturne.
Poezia ‘Poeme dashurie’, Pablo Neruda
Perzgjodhi dhe perktheu Enkeleda Suti
Piktura, Nudo ne pasqyre, 1913, Virgilio Guidi

Comments

Popular Posts