Shtepia, Rupert Brooke

Mbreme u ktheva vone dhe i lodhur

Ne dhomen time te vogel
Tek karrigia e gjate dhe drita e zjarrit
Dhe tek erresira e rehatshme
Por teksa hyja butesisht
Atje pashe nje grua
Linjat e qafes, te faqeve dhe te mjekres
Terri i flokeve te saj
Nje forme qe nuk e njihja
Ulur ne karrigen time
Qendrova per nje cast i patrembur dhe palevizur
Duke pare qafen dhe floket e saj
Hodha nje hap drejt saj
Dhe pashe qe aty nuk kishte asnjeri
Ishte nje dredhi e drites se zjarrit
Qe me beri qe ta shikoja ate aty
Ishte takimi i hijes me driten
Dhe jasteku ne karrige
Oh, te gjithe ju te lumtur mbi toke
Si mund te flija une ate nate?
U shtriva dhe pashe erresiren e vetmuar
Dhe pashe driten e henes te zvarritej
Nga muri ne lavaman, rreth dhomes
Gjithe naten nuk munda te fle
Shtepia, Rupert Brooke
Perzgjodhi dhe perktheu Enkeleda Suti
Piktura, Denim Kapital nga Gazmend Leka

Comments

Popular Posts