Fragmente nga “Zëri i poetit” nga Kahlil Gibran

Shpirti im është miku im që më ngushëllon në mjerimin dhe fatkeqësitë e jetës. Ai që nuk bëhet mik me shpirtin e tij është një armik i njerëzimit, dhe ai që nuk gjen udhëheqje njerëzore brenda vetvetes do të kalbet në dëshpërim. Jeta buron nga brenda, dhe jo nga rrethinat.

UNË KAM ARDHUR PËR TË THËNË NJË FJALË DHE DO TA THEM ATË TANI. Por nëse vdekja e parandalon shqiptimin e saj, ajo do të thuhet nesër, sepse e nesërmja nuk lë kurë një sekret në librin e përjetësisë.
Unë kam ardhur për të jetuar në lavdinë dhe dritën e bukurisë, të cilat janë reflektimet e Zotit. Unë jam duke jetuar këtu, dhe njerëzit nuk janë në gjendje që të më dëbojnë nga jeta sepse ata e dinë që unë do të jetoj në vdekje. Nëse do të mi nxjerrin sytë unë do të dëgjoj murmurimat e dashurisë dhe këngës së bukurisë.
Nëse do të mi mbyllin sytë unë do të shijoj prekjen e flladit të përzier me temjanin e dashurisë dhe aromën bukurisë.
Nëse do të më vendosin në zbrazëti, unë do të jetoj së bashku me shpirtin tim, fëmijët e dashurisë dhe bukurisë.
Unë kam ardhur këtu për të qenë me të gjithë dhe për të gjithë, dhe ajo që unë bëj sot në vetminë time do të jehojë nga e nesërmja tek njerëzit.
ATË QE E THEM TANI ME NJË ZEMËR NESËR DO TË THUHET ME SHUMË ZEMRA.
Fragmente nga “Zëri i poetit” nga Kahlil Gibran
Përzgjodhi dhe përktheu Enkeleda Suti

Comments

Popular Posts