Posts

Showing posts with the label LETËRSI

Eshte dicka cmendurisht terheqese rreth se paperkthyeshmes, rreth nje fjale qe shkon e heshtur ne tranzit. - Anne Carson

Eshte nje fraze japoneze qe me pelqen: koi no yokan. Nuk do te thote dashuri me shikim te pare. Eshte me afer dashurise me shikim te dyte. Eshte ajo ndjesia qe ke kur takon dike se ti do te biesh ne dashuri me te. Ndoshta ti nuk e do menjehere, por kjo eshte e pashmangshme. - Nicola Yoon

Thirrja portugeze saudade: nje deshirim per dicka kaq te pacaktuar saqe ajo eshte e papercaktueshme. Ceshtjet e dashurise, mjerimet e jetes, se si kane qene gjerat, njerezit tashme te vdekur, ata qe jane larguar dhe ata qe oqeani i ka nxjerre ne breg ne nje toke tjeter - te gjitha gjerat e lindura nga shpirti qe mund te ndjehen. - Anthony De Sa

Fjala poezi vjen nga fjala greke poiesis qe do te thote ‘nje berje’. Keshtu qe nese e ke bere, eshte poezi. Edhe nese eshte mengjes. - Benedict Smith

Toska eshte nje fjale ruse. Ajo nuk mund te perkthehet ne asnje gjuhe tjeter, por me e aferta qe kam degjuar eshte kur te dhemb. Nje deshirim. Ndjesia se dicka mungon. Edhe nese ti nuk je i sigurt se cfare eshte, ajo te dhemb…deri ne kocke. - Maggie Hall

Gjate gjithe vjeshtes ne degjojme nje ze te dyfishte. Njeri thote gjithcka eshte pjekur; tjetri thote gjithcka po vdes. Paradoksi eshte i shkelqyer. Ne ndjejme ate qe japonezet e quajne ‘aware’ - nje fjale thuajse e paperkthyeshme qe do te thote dicka pak a shume si ‘bukuri e ngjyer me trishtim’. - Gretel Ehrlich

...si mundem une, marrok sic jam, te shkoj e te ulem ne zyren time, ose ketu ne shtepi, ne vend qe te pervidhem ne nje tren me syte e mbyllur dhe per t’i hapur ato vetem kur te jem me ty? - Elias Canetti Skulptura, Philip Jackson

Te gjitha gjerat e harruara klithin per ndihme ne endrra. - Elias Canetti

Me pyet sa esht’ e thelle dhe a eshte e perjetshme dashuria ime.

C’kishte ndodhur njeqind vitet e fundit me Shqiperine?

Ejani, o kujtime, se kam nevoje per ju. Zemra sot ka pikellim. Ejani se u dua.

S’besoj se kam deshtuar edhe nje here te vetme kur kam qene i trishtuar. (Prirja ime prej njeriu).

S’mund te sodit nje peisazh pa ndjere nevojen te shkaterroj gjithe ate qe eshte jokozmike tek une. Nostalgji vegjetale, keqardhje per token, deshire te jem bime dhe te shuhem nen rrezet e diellit cdo dite.

Shija per format eshte nje prirje sekrete per vdekjen.

Fillojme ta dime cfare eshte vetmia kur degjojme heshtjen e gjerave.

Ai qe s’ka derdhur lot ne cdo bregdet s’e di cdo te thote fshinjeri turbulluese me Zotin, s’di c’do te thote vetmi, e cila kerkon nje vetmi tjeter edhe me te madhe.

Parajsa, eshte nje projektim i ngjizur ne kete stad te jetes sone. Ajo na ngushellon per feminine tone te zhdukur.

Duhet te kem jetuar edhe jete te tjeta. Po te mos ishte keshtu, atehere perse do te kisha kaq lemeri?

Perse do te rremosh ne kujtesen time? E perse duhet te ma varesh mua? A do te arrije valle ndonjehere te matje renien, si dhe pranine e ankthit tim tek ankthi yt?

Shpesh mendoj per ata eremitet e Egjiptit te lashte qe germonin nje varr te thelle dhe derdhnin aty lote, drite dhe nate. Kur i pyesje per arsyet e hidherimit, te pergjigjeshin se vajtonin per shpirtin e tyre.